İsmail Recai Şanlı…
Hüsnü Sami Alpan…

Filyos’un bağrından kopup İstanbul’da ekmek bulmuş.
Çok çalışmış, şansı yaver gitmiş, akıllı yatırım yapmış, kazanmış.
“Benim Zonguldak’ın hiçbir şeyine ihtiyacım yok” diyor.
Yani sadece Zonguldak sevgisine ihtiyacı olduğunu söylüyor.
Zonguldak’ta hiçbir ticari işi yok.
İstanbul’da kazanıyor, Zonguldak’ta harcıyor.
İlaç deposu sahibi…
Otel sahibi…
Bir dönem Zonguldakspor’da başkanlık yaptı.
Takımın başına getirmek için yalvardık, bıraksın diye yapmadığımızı bırakmadık.
Ya milletvekili olursa diye önünü kestik.
O tesis dedi, bir para istedik.
Bıraktı gitti.
Ama Zonguldakspor sevdasını yüreğinden atamıyor.
Yine geliyor, gidiyor.
Eli cebinden hiç çıkmıyor.
Yok deplasman masrafıydı, maç galibiyet pirimiydi, on, on veriyor.
Diyorum ki Zonguldak’ta on tane Şanlı olsa.
Verdiğinden bir karşılık beklemeyen.
Ama nerde…
İsmail Recai Şanlı’nın kıymetini bilelim.
Küstürmeyelim.
Onurlandıralım, gururlandıralım.
İlimize, bölgemize daha çok katkı versin.
Okul yapsın, tesis yapsın.
Kıskanmayalım.
Çalım atmayalım.
Yüzüne gülüp, arkasından çamur atmayalım.
Lavuar binası yerine İsmail Recai Şanlı gibi insanları koruma altına alalım.
Ben Zonguldak’ı yönetenlerden biri olsam.
“Sayın İsmail Recai Şanlı, gel kardeşim, al şu arsayı tesis yap.”
“Sayın İsmail Recai Şanlı, gel kardeşim, al şu arsayı otel yap.”
“Sayın İsmail Recai Şanlı, gel kardeşim, al şu arsayı okul yap.”
“Sayın İsmail Recai Şanlı, gel kardeşim, al şu arsayı fakülte yap.”
“Sayın İsmail Recai Şanlı, gel kardeşim, al şu arsayı ne yaparsan yap” derim.
Bugün derim, hemen derim, şimdi derim.
Var mı öyle bir babayiğit?
Kim var başka İsmail Recai Şanlı gibi.
Çaycuma’da Hüsnü Sami Alpan.
Çaycuma Süt Ürünleri’nin sahibi.
Ne yapıyor bu vatandaş?
Çaycuma ve çevresinden topladığı sütleri, beyaz peynir, yoğurt, kaşar peynir, ayran yapıp satıyor. Kazandığı parayı getirip köylüye dağıtıyor. Kimseyi mağdur etmiyor. Sağa sola hava atmıyor. Yolsuzluk yapmıyor, hırsızlık yapmıyor arsızlık yapmıyor.
Üniversiteye yardım ediyor, huzurevine yardım ediyor, kütüphaneye yardım ediyor, Çaycumaspor’a yardım ediyor, Zonguldakspor’a yardım ediyor, eğitime, sağlığa, spora her yere elini uzatıyor.
Var mı elinden tutup da “Gel kardeşim, sen bu bölgeye bu kadar hizmet ediyorsun. Öpeyim seni alnından” diyen var mı?
Yok. Neden yok.
Çünkü…
O ‘çünkü’leri belki bir başka zaman anlatacağım size.
Kendi değerlerimize sahip çıkalım.
Kim ne kadar hak ediyorsa, hakkı onlara o derecede teslim edelim.

Sevdiğim ihtimaller…

Ben sizin bu köşeyi okuma ihtimalinizi sevdim.
İsmail Recai Şanlı’ya hak edilen değerin verileceği ihtimalini sevdim.
Özcan Ulupınar’ın milletvekili olabilme ihtimalini sevdim.
TTK’ya 10 bin işçi alınabilme ihtimalini sevdim.
Üretimin artırılabilme ihtimalini sevdim.
Yeni rödövans sahalarını ihaleye çıkartabilme ihtimalini sevdim.
Alaplı’ya tersane kurulabilme ihtimalini sevdim.
Kozlu Sahili’nde doğalgaz bulunma ihtimalini sevdim.
Zonguldak’a kok fabrikası kurulabilme ihtimalini sevdim.
Zonguldak limanının büyütülme ihtimalini sevdim.