12.04.2008 Cumartesi

Bu hafriyatın altında kalmayalım!

Çaycuma’daki Bostancılar Dağı’na tırmandık.
İş makinelerinin geçtiği yollardan güç bela geçtik.
Havaalanına büyük uçakların inmesi için hafriyat çalışmasının başladığı Bostancılar Dağı’na ulaştık.
Zonguldak’tan bakınca, iş makineleriyle bu işin kısa sürede olacağı sanılabilir.
Bu iş parayla olur.
Çünkü çıkacak hafriyat 2 milyon metreküpten çok fazla olabilir.
Ve daha çok para ve daha çok iş makinesi gerekebilir.
Ama Vali Bey’in cesaretine hayranım.
Zor bir yükün altına girdi.
Allah yardımcısı olsun.
Allah yardımcımız olsun.
İnşallah bu hafriyatın altında kalmayız.
Zonguldaklılar bu işe sahip çıkmalı.
TTK’da 10 bin işçi çalışıyor.
10’ar YTL verseler 1 milyon YTL eder.
Erdemir’de 6-7 bin kişi çalışıyor.
600 bin YTL’de oradan çıkar.
Zonguldak’ta birçok kamu kurumu var.
Memur sendikaları var.
Hep kendileri için isteyeceklerine, bir de Zonguldak için isteseler.
Ne olur yani?
Bence TTK Genel Müdürü Rıfat Dağdelen ve GMİS Genel Başkanı Ramazan Denizer’e çok büyük görev düşüyor.
Bir seferliğine işçilerden kesilecek 10’er YTL, Çaycuma’daki üç dağı kısa sürede eritir.

Ereğli’nin Lale’leri…

Ağaçlardan, çiçeklerden, böceklerden yazmaya devam edelim.
Önceki gün Ereğli’deydim.
Orada da laleler vardı.
Ama fark ettim ki bizim laleler daha güzeldi.
Ne lalesi demeyin.
Belediyelerin diktiği laleler.
Şimdi inşallah yine yanlış anlaşılmaz.
Lale, lale.
Bildiğiniz lale.
Osmanlı’yı batıran, ekonomiyi yatıran lale değil.
Başkan’ın diktiği lale.
Hadi Ereğli, lale dikiyor.
Borcu yok, harcı yok.
Biz gırtlağımıza kadar batmışız.
Yatırıma 2 milyon YTL ayırmamışız.
Ama lale dikiyoruz.
Niye?
Ereğli dikiyor diye.

Şeftali çiçeği…

Google’ye ‘şeftali çiçeği’ yazdım.
Görseller’ine bastım.
Karşıma bir sürü şeftali çiçeği çıktı.
Pembe’nin binlerce tonu var.
Ama siz bu yazıdaki “Görsellerine bastım” ve “Binlerce tonu var” cümlelerinden yanlış manalar çıkartmayın.
Gayet masum bir konuya giriyoruz.
Şeftaliye de “Seni yazabilir miyim şeftali?” diyecek halimiz yok ya.
Öyle olursa kışın da “Seni yazabilir miyim kestane?” demek zorunda kalırız.
Üstadımız, değerli büyüğümüz Sevgili Hüseyin Şeker Ağabeyimiz daha iyi biliyor bu şeftali muhabbetlerini.
Bir-iki sene önce Pusula Dergisine yazdıydı.
Gerçi başı biraz derde kaldıydı.
Bizim de başımız derde girmeden çıkalım bu şeftali bahçesinden.
Havalar güzelleşiyor.
Çıplak ayakla toprakta gezinin.
Ama üşüyüp, suçu bize atmayın.
İyi hafta sonları.
Pazartesi görüşmek üzere…