28.05.2008 Çarşamba

Gonca'nın büyük hatası

Liman Zonguldak Belediyesinin olmalı.
TTK'nın işlettiği bir liman var. Son dönemde genişçe bir park alanı yapılarak TIR'ları yollarda beklemekten kurtardılar.
TTK Genel Müdürü Sayın Rıfat Dağdelen'e teşekkür ediyorum. Ancak başka bir sorun var. Kimsenin pek konuşmadığı, konuşmak istemediği bir konu.
Bu limanı ve otoparklarını işletme hakkı kimin olmalı?
Bu soruyu lütfen kendinize sorun. Kömür üretiminden doğan açıklarını liman gelirleriyle kapatmaya çalışan TTK'nın mı, yoksa özgelir yaratmaktan aciz ve halka hizmet konusunda güdük kalan Zonguldak Belediyesi'nin mi?
Yanlış ve eksik olan kim?
Liman ve otoparkları Belediye uhdesine almak için değil de, TTK Genel Müdürü Rıfat Dağdelen'in evinin duvarıyla uğraşan, yıktıran, sonra yeniden yapılmasına müsaade eden ve günlerce kamuoyunu meşgul eden Belediye Başkanı Sayın Secaattin Gonca.
Ah Gonca ah!

Başkanlar ve yeni adaylar

Dün zihinsel dönüşümden bahsettim.
Her alanda zihinsel dönüşüme ihtiyaç var.
Bu zihinsel dönüşümün kaçınılmaz olduğu yerlerden biri de belediyeler.
Başkanların kafalarını değiştiremeyeceğimize göre en iyisi kendilerini değiştirmek gerekiyor.
Yakında seçim olacak.
Her parti kendice adaylar belirleyecek.
Maalesef yeni yüzler yine göremeyeceğiz.
Aynı isimler ya aday olacak ya aday adayı.
Yerel yönetimlerin durumu ortada. Yapılanların ve yapılamayanların durumu ortada.
Bence partiler yeni yüzler aramalı.
Ancak seçim kaybetme korkusu yeni yüzlerin ortaya çıkmasına ciddi anlamda engel teşkil ediyor.
"Tecrübe" mantığı bizi yeni hatalara sürüklüyor.
Önemli olan belediyecilik tecrübesi değil ki.
Önemli olan adaletli bir şekilde yönetebilme kabiliyeti.
Önemli olan iyi yöneticileri yönetebilme kabiliyeti.
Yerel yönetimlerde genç ve cesaretli isimlere ihtiyaç var.
Vizyon sahibi ve ticaretten gelmiş yüzlere ihtiyaç var.
İnsan ilişkileri ve sorumluluk ahlak konusunda hassas olan insanlara ihtiyaç var.
Gençlere ihtiyaç var.
Ama memur olmayan, memuriyetten gelmeyen gençlere ihtiyaç var.
Makamları hesaplaşma makamı olarak görmeyen kişilere ihtiyaç var.
Görevini yapmış, dönemini tamamlamış isimlerle bu işler pek yürümez.
Kimse kusura bakmasın.

* * *

Peki bu konuda hangi parti cesaret edebilir?
Hiç bir parti cesaret edebilecek gibi görünmüyor.
Zonguldak merkez ve çevre belediyelere bakıyoruz.
Trene bakar gibi bakmamak lazım!
Belediye Başkanı kentin sahibiyse yeteneklerini sergilemeli.
Çalmamak, çaldırmamak tek başına işi bitirmiyor.
İyi festival yapmak, şov yapmak işi bitirmiyor.
Seçmen birinci derecede sorumlu.
Particilik yaparak yerel seçim yapılmaz.
Yıllardır kaybediyoruz.
Bakın çevrenize. En çok kimler takdir ediliyor?
Kilimli Belediye Başkanı Ali Aslankılıç, Çaycuma Belediye Başkanı Mithat Gülşen ve Devrek Belediye Başkanı Özcan Ulupınar.
Başka var mı? Yok.
Diğerlerine kötü demiyorum.
Ama rutinlikten kurtulamadılar.
Rutin belediyecilik görevleri dışında bize özel yeteneklerini gösteren isimlere ihtiyaç var.
Bunları bulamazsak, seçilmelerine yol açamazsak sorumlusu partiler ve bizler olacağız. Değişim şart.
Zihinsel değişim şart.

Dağdelen, Uçar ve Denizer'e sorular

TTK'nın lojman saltanatına kim son verecek?
Bu lojmanların satışından, çok ucuza kiralanan tesislerin satışından elde edilecek miktar ne kadardır?
TBMM Başkanı Sayın Köksal Toptan'ın "Siz bir şey istediğinizde TTK'nın 400 milyarlık yıllık zararı önünüze getiriliyor" sözüne rağmen kurumun binlerce lojmanı ne olacak?
Yer altını özelleştirenlere neden kimse; "Lojmanları sat" demiyor. Sayın Genel Müdür Rıfat Dağdelen bu konuda adım atabilecek mi?
GMİS Genel Başkanı Sayın Ramazan Denizer ve Yönetim Kurulu Üyesi Sayın Ramis Muslu öncülük edip lojmandan çıkabilecekler mi?
Ak Parti İl Başkanı Sayın Hamdi Uçar neden bu konuda sessiz kalıyor?
TTK'dan lojman alabilmek için Ak Parti'nin hangi yöneticisine, TTK'nın hangi müdürüne gitmek gerekiyor?
TTK'nın işçi açıklarının kapatılması için tartışmamız gerekirken neden hala lojmanları tartışmak zorunda kalıyoruz?
Yazana kızmak, eleştirene tepki koymak yerine neden bu soruları kendimize sorup yanıt alamıyoruz?
Sorun nerede ve kimde?
Sorunun var olduğunu kabul ediyoruz da çözümleri neden kabul edemiyoruz?