Köprü’de ki sahne
Kanalları dolaşırken rahmetli Vali Recep Yazıcıoğlu’nun hayatının anlatıldığı “Köprü” dizisine denk geldim.
Erzincan’da o dönemde yaşanan Vali-medya ve Vali –siyasetçi polemikleri var.
Bir Vali’nin böyle durumlarda nasıl olumsuz etkilenebileceği de çok güzel anlatılmış.
Umarım Zonguldak Valisi Sayın Yavuz Erkmen’de izleyebilmiştir.
Sora bir gazinin başından geçen olayların anımsatıldığı sahne getirildi ekrana.
Teröristlerin kurduğu pusuya düşürülen askerlerin hepsi mermi yiyor.
Bir tim kurşuna diziliyor.
Mermilerin hızını görüyorsunuz.
Olmadı yetmiyor.
Terörist grup askerleri tek tek ayaklarından tutup sürükleyerek bir yerde topluyorlar.
Kurşunlar devam ediyor.
Şehit edilen askerlere yeniden, yeniden kurşun sıkılıyor.
Tam da Kuzey Irak harekatının yankıları devam ederken bu sahne tartışma yaratmalı diyorum.
Yani reyting uğruna bu kadarı da çok fazla.
Reklam arasında tel çalıyor.
Arayan Çaycuma Esnaf Odası Başkanı Hayri Kandemir.
“Hayırdır inşallah” derken Kandemir’in gerginliği hissediyorum.
“Yavv Star TV’de Köprü diye biz dizi var. Ona bakıyordum….”derken
O sahneyi izlediğimi söyledim.
Hayri Bey çok kızmış.
Haksız sayılmaz.
Gün içinde de buna benzer tepkiler aldım.
Umarım yaygın medya da olaya yer verir.
RTÜK gereğini yapar.

Öğretmen’in sessiz isyanı
Öğretmen Bey’le konuşuyoruz.
Sıkıntıları büyük.
Ama yine de pozitif.
Çünkü sorumlu olduğu sadece  okuttuğu 4 çocuğu değil.
Görev yaptığı okulda yüzlercesi var.
Hepsinden sorumlu.
Kendi çocuklarına geliyoruz.
İkisi Tıp kazanmış.
Biri İzmir’de.
Diğeri Isparta’da.
Biri Fen Lisesi’ni yatılı kazanmış.
Son numara ise Türkiye genelinde çok iyi bir derece yapmaya hazırlanıyor.
Bir baba.
4 cin gibi evlat.
Hepsi de çok zeki.
İyi de okutacak para nerede.
Öğretmen sohbet sırasında bir laf ediyor.
Çok ağrıma gidiyor.
“Isparta’ya gidenin cebine 100 YTL koydum. Bir hafta sonra 50 YTL daha istedi. İzmir’e gidene de 100 YTL vermiştim. O da bir hafta sonra 25 YTL istedi.Ona da 50 YTL gönderim”
Vayy be.
Ne büyük para değil mi?
Öğretmen  can alıcı bir not daha düşüyor.
“Geçen kuyumcuya gidip iki altın vardı onu bozdurdum. O kuyumcuda bende olan paranınbin misli vardır. Onun çocuğuna yurt çıkar benimkine çıkmaz. Öyle bir sisitemde yaşıyoruz işte. Bunca yıllık öğretmenim çocuklara yurt çıkmadı. Şimdi diğer ikisi de Üniversiteyi kazanınca ne yapacağımı bilmiyorum”
Siyasetçi, üst düzey bürokrat falan da yok ki adamın yanında.
Ama o yine de 25 YTL isteyen oğluna 50 YTL gönderebilmenin mutluluğunu yaşıyor.
Parasını çarçur edenlerin, baba parasıyla sigara alıp akşama kadar otomobillerle cirit atan evlatların ve çok parası olup da her akşam masaya en az 200 YTL bırakan babaların düşünmesi gereken bir durum.

Dip not!
Çok örnekler gördük.
Zonguldak’taki meslektaşlarımın artık bazı şeylerden ders çıkarmasını çok isterim.
Hem mesleki saygınlıkları, hem kurumsal saygınlıkları, hem kendileri, hem de çocukları için.
Patronların kendilerine peçete muamelesi yapmasına izin vermemeliler.
İyi ilişkiler ile dostluğu, alış veriş ile çıkar ilişkilerini bir birlerine karıştırmamalılar.
Arada bir de mikserler var.
Onlar mikser geldi, mikser gidecek.
Önemli olan mikserlere papuç bırakmamak.