Ölüm Allah’ın emri

“Ölüm Allah’ın emri.
Ayrılık olmasaydı.”
Her insanın yaşadığı bu derin acıların en çok sahibini yaktığı aşikar.
Dünkü sıra, yazarımız ve Kozlu eski Belediyesi Başkanı Sayın Ali Bektaş ve altı kardeşindeydi.
Aramızdan ayrılan Nadiye annemizin torunlarındaydı.
Ölüm haberini alır almaz hafızamdan hiç gitmeyen 3 mayıs sabahını ve 4 mayıs öğleden sonrasını bir kez daha hatırladım.
Bir yıla iki ay kaldı gideli.
O kadar hızlı ve ani gitmişti ki babam.
Eksik kalan tüm şeyler pişmanlık olarak yapıştı yakama.
Ölüm bu.
Bir bakıma hızlısı da, yavaşı da  geride aynı acıyı bırakıyor.
Kalabalıklar çekilirken etrafınızdan acı kalbinizin dibine çöküyor.
Ve hep orada kalıyor.
Bektaş bir süredir annesinin dizleri dibindeydi.
Son nefesinde yanındaydı.
Dün avluda taziyeleri kabul etti.
En zoruydu belki.
Sıcağı sıcağına pek anlaşılamayan gerçek, kalabalıklar çekildiğinde çıkageliyor karşınıza.
Eve döndüğünüzde bulamıyorsanız o sesleri işte o zaman yıkılıyor dünyanız.
Dualar teselliniz oluyor.
Dualarımız Nadiye annemize.

Dernekler toplanıyor

Lobi konusunda çok ses çıkması taraftar buldu.
Bir araya gelmekten söz eden dernek başkanlarının bu çağrılarını ortak bir zeminde paylaşması gerekirdi.
İşte bu zemini Karaelmas Gazeteciler Derneği hazırlıyor.
Hem tarafsız, hem medya gücü, hem de pazarlıksız bir toplantı daveti yapıyor.
Bu hafta sonu yapılacak toplantı için çalışmalar devam ediyor.
Daha önce derneklerin bir araya gelmesinden, federasyon ve konfederasyon oluşturmaktan bahseden, birlik isteyenler gelsinler bu toplantıda düşüncelerini söylesinler.
Lobi konusunda bir adım atılmış olsun.
Bazı oda başkanları ve sivil toplum örgütleri de bu toplantıya davet edilecek.
Ancak lütfen kimse kimseyi hakir görmemeye özen göstersin.
Temsilciler bir birlerine önyargısız baksın.

Gonca’ya
Sayın başkan.
Hatırlar mısın?
Bir ara çok mücadele vermiştim şu şehir içi geçiş projesinin hayata geçmesi için.
Ve davaları devam eden gecekonduları anımsatan dükkanların boşaltılıp esnafın kendilerine gösterilen yeni yerlere geçmesi için.
Onlara gösterilen yer neresiydi?
Acılık camisinin arka kısmında yapılan dükkanlardı.
Çok eksiklikleri vardı.
Zemin yoktu, tavanları akıyordu, tesisatları yapılmamıştı.
Yol açılsın oralar nasıl olsa yapılır dedik.
Önceki gün bir uğradım.
Baktım hala mezbelelik.
Adamların bana bir küfretmediği kaldı.
“Bizi o kadar yazdın da ne geçti eline. Bak gör halimize. Sen olsan ne yaparsın. Sen yazdın yazdın da başkanın açabildi mi çevre yolunu” diye sordular.
Bu durum hiç hoşuma gitmedi.
Hadi yol açılmadı.
Bari o küçük meydanı yapıverseydin.
Bu kadar mı zor?
Diyeceksin ki “başlayacağız”
Ne anladım ki bu saatten sonra başlasan.
Çevre yolu bir an önce açılsın diye sence biraz haksızlık yapmadık mı?