“Gitme” diye yalvarsın en güzel anılar.

Hadi kalk gidelim istediğin yere..
Üzerine giydiğin günahların teri soğumadan uzaklaşalım Zonguldak’tan.
Bir mitralyözün paslanmış tetiğini dokun son defa.
Kilitlemeden çık kapıları.
Bir gürültüyle uyansın en güzel rüyalar.
Deniz utansın, dalga dolansın ayaklarına.
Hatırsız kahveler fincanında kalsın.
Kurusun çatlasın sonra.
“Gitme” diye yalvarsın en güzel anılar.
Küssün tüm kadınlar.
Kapat telefonlarını.
Yarım kalan şeyler, tamamlamak için kendini, öfkelensin biraz.
Hadi kalk gidelim bu isli şehirden.
Gri utansın kendinden.
Ceket tutunsun koluna.
Var mısın?
Gidebilir misin?
Gidemezsin.
Gittin, gittin zamanında.
Gidemedin çatlayacaksın çekirdek gibi toprağında.
Mirasını kefenleyip saklayacaksın kendini.
Ne gülümseyen ağıtlar kurtaracak seni,
ne haylaz çocukların sesleri.
Ne düğümlendiğin zamanların iniltileri, ne paralarının sesi.
Seni tutan her nedir bu şehirde?
Zorla kal demiyor hiç kimse.
Hiçbir kadın.
Git.
Nefretini hiç gizleme.
Dönmemek üzere git.
Bir parça bulut ve yağmur tohumu koy cebine.
Onlarla avun gittiğin her yerde.
Gidebilir misin.
Gidersin gitmesine  de dönmeden edemezsin.

Gün olur alıp başımızı gitmek istediğimiz zamanlar olur Zonguldak’tan.
Bu sisten.
Bu girdaptan.
Bu küçülmüşlükten.
Bu antisosyal bozukluktan.
İki tünel arasından.
Isıtılıp ısıtılıp gelir önümüze ikilemlerimiz.
“Kimin için” diye belki hiç sormadan gitmek isteriz.
Oflarız-puflarız gitmek isteriz.
Nefretimizi gizleyemeyiz.
Nedenli nedensiz.
Bir kenti bana en çok kadınların sevdirebileceğine inanmıştım bir yıl öncesine kadar.
Yanılmışım.
Babam ölmeseydi sevmezdim asla Zonguldak’ı bu kadar.

En derin yer!

Derin, derindir.
Derin uzun incedir.
Deniz derin.
Dip derin.
Kuyu derin.
Adamlar derin.
Devlet derin.
Derin Devlet daha da derin.
Para derin.
Kömür derin.
İşçi derinde.
Sesler derinde.
Zonguldak derin.
Kömür daha da derinde.
Selam sabah derin.
Yaşam derin, ölüm bir metre derin.
Derin derin, tebessümlerin altında yatan hangi gizlidir.
Her derinin bir derdi vardır.
Zonguldak derin olsa ne yazar.
Devlet derin olsa kaç yazar.
En derin yer kadının kalbidir.
Ölüm hariç bütün derinlerden çıkabilirsin.
Ama bir kadının derininden çıkmak için devlet bile yeterli değildir.
Ne çıkarabilirsin kendini.
Ne seni tutup atabilir kimse.