Kalaycı'nın oğlu Abidin nasıl kıvırttı?
1980'li yılların başları…
Dedem, kapıdaki davarların bir kısmını satıp iki katlı betonarme bir ev yaptırdı. İlk fırsatta alt katına yerleştik. İkinci katın kaba inşaatı bitti. Dedem bir gün babama, "Kalaycı Ömer gelecek. Üst katı onlara verdim. Orada çalışacaklar. Orayı toparlayın" dedi.
O zaman köydeki kirli bakır kaplar kalaylanır, pırıl pırıl olurdu.
Birkaç gün sonra, Kalaycı Ömer, oğlu Abidin'le birlikte geldi. Kalaycı Ömer, kısa boylu, ak saçlı, tıknaz, kendi halinde bir adam.
Oğlu Abidin ise, orta boylu, esmer, kirli sakallı, saçları uzun dağınık, elbiseleri yırtık-pırtık, babaannemin dediğine göre "İki karga gelse biri aç gidecek" türden bir delikanlı…
Evin üst katına yerleştiler.
Köylüler evlerinden getirdikleri her tarafı ocak ateşinden simsiyah is olmuş bakır kapları bizim evin üst katına doldurdu.
Kalaycı Ömer ilk iş olarak meşe ve piren köklerini toplayıp kocaman bir ateş yakıp odun kömürü elde etti. Sonra bu odun kömürlerini ocakta kullandı.
Biz merak içinde izliyoruz.
Kalaycı Ömer, kirli bakır kapları, ocakta kapları iyice ısıttı sonra kalayladı.
Bizim köyün simsiyah kapları pırıl pırıl oluyordu. "Kalaycı'nın oğlu Abidin", kalaylanan kapları eline aldığı kumlarla bir güzel zımparalıyor ve işlem bitiyordu. İlk gün gelen tüm küçük kaplar kalaylandı.
İkinci günün sabahında arkadaşlarım çağırdı. Hepsi kikir kikir gülüyorlar.
- Ne gülüyorsunuz?
- Abidin'e bak Abidin'e..
"Kalaycının oğlu Abidin" girmiş kocaman bir kazanın içine, ellerini duvara yaslamış, bir o yana bir bu yana kıvırtıp, ayağıyla kazanın içini zımparalıyor. Kan ter içinde kalmış, her kazanda ayrı kıvırtıyor.
O günden sonra özellikle bizim kuşak arasında "Kalaycının oğlu Abidin"in ismi kıvırma hareketinden dolayı argo olarak kullanılır oldu.
Zamanla kısaltıldı.
Artık sözünde durmayana, bir dediği diğerini tutmayana, dansöz gibi kıvırana bizim kuşak "Abidin" diyor.
* * *
Yirmi beş yıl sonra Zonguldak'a geldim, yerleştim. Gelişmeleri birazcık yakından takip etmeye başladım.
Ne çok Abidin var. Bunları görünce, aklıma "Kalaycı'nın oğlu Abidin" geldi.
Bizim "Abidin" ekmek parasını için alın teri ile kıvırtıyordu. Zonguldak'takiler, elbiseleri jilet gibi ütülü, kafalarına limon sıkılmış, yüzleri tıraşlı, yürekleri kirli sakal, yetkili ve etkililer.
Zonguldak, içi-dışı kara kazan olmuş kıvırtan kıvırtana.
Alemin doğrusu Ramazan Denizer
Hamdi Uçar net konuştu ve sözünün arkasında durdu: "Bugünkü şartlarda TTK'ya işçi alınması mümkün değil"
Aslında "Lobi" toplantısında da aynı şeyi söylemişti ama kimse anlamak istemedi. İşçi alımı konusunda hükümetin tavrı net. Muhalefet bulanık suda balık avlıyor. Gerçi Ali Koçal avlanacak bir şey gördü mü affetmez. Bunu Harun Akın'a, Nadir Saraç'a, Yaşar Balcı'ya sorun.
Hükümetin bürokratı Rıfat Dağdelen hükümetten yana, ancak bölge milletvekillerini kızdıracak şekilde hareket ediyor. Sanki Fazlı Erdoğan'ı kızdırmaktan gizli bir haz duyuyor.
Sendikaya gelince:
"Mangal yürekli" Ramazan Denizer hem kendi yanıyor, hem işçiyi sucuk gibi cos cos yakıyor.
Vali Erdal Ata konuştu, Denizer düzeltti:
"Yanlış anlaşıldı, öyle demek istemedi"
Hamdi Uçar konuşuyor, Denizer düzeltiyor:
"Hamdi başkan öyle demek istememiş"
Benim habercilere tavsiyem; haberleri yazdıktan sonra Ramazan Denizer'e redakte ettirin.
Yada Ramazan Denizer'e soralım: Herkes yanlış söylüyor, yanlış anlaşılıyor; alemin doğrusu sen misin?
Adam olana…
Hazret-i Şems'i, konuşup nasihat etmesi için bir meclise davet etmişler. Hazret, meclise girer girmez, kapı eşiğine oturmuş. Kendisini baş köşeye davet edenlere de şu cevabı vermiş:
- Adam adamsa oturduğu her yer köşe olur ona! Adam adam değilse, köşe bile eşik olur ona!
|
|
